понести

сов.
  1. 1.
    кого-что[күтәреп) алып китү, күтәреп бару, алып бару, алып кайту
    • понести ребёнка — баланы (күтәреп) алып китү
    • понести чемодан — чемодан күтәреп бару
  2. 2.
    перен.чтобаштан кичерү, күрү
    • понести утрату — зур югалту кичерү
    • понести наказание — җәзасын күрү
  3. 3.
    кого-что и без доп.элдереп (чабып) алып китү, чабып чыгып китү
    • тройка понесла — тройка элдереп алып китте
    • лошади понесли — атлар чаптырып алып китте
  4. 4.
    безл.исү, өрү, исә (өрә) башлау, исе килү
    • из окна понесло холодом — тәрәзәдән салкын өрә башлады
    • понесло табаком — тәмәке исе килә башлады
Фразеологизмы