распорядиться

сов.

1.
(приказать)боеру, кушу, әмер бирү, боерык бирү
- распорядиться насчёт праздника — бәйрәмгә карата әмер бирү
- распорядиться об отъезде — китү турында боерык бирү
2.
чем(устроить, организовать)оештыру, шөгыльләнү, эш йөртү; идарә итү
- распорядиться графиком проведения соревнований — ярышлар уздыру графигын төзү белән шөгыльләнү
3.
чемтоту, файдалану; эш итү, бүлү
- распорядиться деньгами — акчадан файдалану
- распорядиться имуществом — мөлкәт белән эш итү