умник

м.разг.
  1. 1.
    (умный человек)акыллы кеше, акыл иясе
    • считать себя умником — үзеңне акыл иясе дип санау
  2. 2.
    (рассудительный мальчик)акыллы малай, тыңлаулы малай
    • стал умником — акыллы малай булды
  3. 3.
    ирон.акыллы баш, акыл сатучы
    • высокомерный умник — тәкәббер акыллы баш