живо

  1. 1.
    җанлы [итеп], тасвирлы [итеп]; ачык итеп
    • живо рассказывать — тасвирлы итеп сөйләү
  2. 2.
    (оживлённо)рухлы, күтәренке рух белән, җанлы
    • артисты играли на сцене живо и весело — артистлар сәхнәдә күтәренке рух белән, күңелле итеп уйнадылар
  3. 3.
    разг.бик тиз, тиз генә, җәһәт кенә
    • он живо сбегал за доктором — ул тиз генә докторны алып килде