отказать

I
сов.
  1. 1.
    кому в чёмкире кагу, риза булмау, кабул итмәү, буш кайтару, отказ бирү, үтенечне үтәмәү
    • отказать товарищу — иптәшеңнең үтенечен үтәмәү
    • отказать в просьбе — үтенечне кире кагу
  2. 2.
    кому от чегоустар.(уволить)чыгару (эштән, урыннан, хезмәттән һ.б.)
    • отказать от места — урыннан чыгару
  3. 3.
    перен.кому в чёминкяр итү, мәхрүм итү
    • девушке не откажешь в красоте — кызның матурлыгын инкяр итмәссең
    • ему нельзя отказать в таланте — аның талантын инкяр итеп булмый
  4. 4.
    (перестать действовать)эшләүдән туктау, эшләми башлау
    • машина отказала — машина эшләүдән туктады
    • мотор отказал — мотор эшләми башлады
II
сов.кого-чтоустар.
(отдать по завещанию)васыять итү, мирас итеп калдыру
  • отказать дом — йортны васыять итү
  • отказать имущество детям — милекне балаларга васыять итү