проучить

сов.
  1. 1.
    кого-чторазг.акылга утырту, арт сабагын укыту, кирәген бирү; әдәпкә өйрәтү
    • проучить бездельника — ялкауны акылга утырту
    • проучить озорника — шаянның кирәген бирү
  2. 2.
    (берникадәр вакыт) өйрәнү, өйрәнеп утыру, укыту, (берникадәр вакытны) өйрәнеп үткәрү
    • весь вечер я проучил уроки — кич буе дәресләремне өйрәнеп утырдым
    • проучить всю жизнь детей — гомер буе балалар укыту