сложиться

I
сов.
  1. 1.
    (әйберләрне) тутырып кую
    • сложиться перед поездкой — сәфәр алдыннан әйберләрне тутырып кую
  2. 2.
    акча салышу
    • сложиться на подарок юбиляру — юбилярга бүләккә акча салышу
II
сов.
  1. 1.
    килеп чыгу, барлыкка килү, туу, урнашу
    • в обществе сложился новый феномен — җәмгыятьтә яңа феномен туды
    • всё сложилось удачно — барысы да уңышлы килеп чыкты
  2. 2.
    җитлегү, өлгерү, ныгып (өлгереп) җитү
    • вполне сложившийся парень — тәмам ныгып җиткән егет