ас в значении «низ»: с принадлежностью основа аст- (астым, асты)
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ас | аслар |
| Прит. | асның | асларның |
| Д. | аска | асларга |
| В. | асны | асларны |
| М. | аста | асларда |
| Исх. | астан | аслардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | астым | астыбыз |
| 2-е | астың | астыгыз |
| 3-е | асты | аслары |
ас в значении «горностай»: асым, асы
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ас | аслар |
| Прит. | асның | асларның |
| Д. | аска | асларга |
| В. | асны | асларны |
| М. | аста | асларда |
| Исх. | астан | аслардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | асым | асыбыз |
| 2-е | асың | асыгыз |
| 3-е | асы | асы |