вздуть
I
сов.что
- 1.[өреп] очыру, [өреп] очырып жибәрү; [өреп] күтәрү
- вздуть пух одуванчика — тузганак мамыгы очыру
- ветер вздул листья к небу — җил яфракларны күккә очырды
- 2.
- 3.
- 4.прост.(зажечь)кабызу, кабызып (кабындырып) жибәрү
- вздуть лампу — лампаны кабызу
- вздуть огонь — ут кабызып жибәрү