выпасть

сов.
  1. 1.
    төшү, төшеп китү (калу)
    • выпасть при беге — йөгергәндә төшеп калу
    • платок выпал из кармана — кулъяулык кесәдән төшеп китте
  2. 2.
    (о волосах)коелу, коелып бетү; (о зубах) төшү, төшеп бетү
    • зубы выпали — тешләр төшеп беткән
  3. 3.
    (об осадках)яву
    • выпал снег — кар яуган
  4. 4.
    туры килү, булу, насыйп булу
    • праздник выпал на понедельник — бәйрәм дүшәмбегә туры килде
    • выпал трудный день — авыр көн туры килде
Фразеологизмы
  • выпасть на долю — комуөлешенә тию