үлем
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | үлем | үлемнәр |
| Прит. | үлемнең | үлемнәрнең |
| Д. | үлемгә | үлемнәргә |
| В. | үлемне | үлемнәрне |
| М. | үлемдә | үлемнәрдә |
| Исх. | үлемнән | үлемнәрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | үлемем | үлемебез |
| 2-е | үлемең | үлемегез |
| 3-е | үлеме | үлемнәре |
- 1.
- 2.перен.смерть, конец, гибель; чуть не погибнуть
- җәмгыять үлеме — гибель общества
- үлем авызыннан тартып алу — вырвать из лап смерти
- үлем аклыгы — смертельная бледность
- үлем алдындагы — предсмертный
- үлем белән тартышу (якалашу) — быть между жизнью и смертью
- үлем газабы — педсмертная агония
- үлем җәзасы — смертная казнь
- үлем исереклеге — помутнение сознания (перед смертью)
- үлем йокысы белән йоклау — спать мёртвым сном
- үлем сәгате сугу — наступление смертного часа
- үлем түшәге — смертный одр
- үлем хәлендә — при смерти
- үлемгә бару — идти на смерть
- үлемгә китерә торган — смертоносный
- үлемнән калу — едва избежать смерти
- үлем түшәгендә (бусагасында, якасында) яту (тору) — быть (или лежать) при смерти