үлем

существительноеТатарско-русский словарь, 2007

Парадигма

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	үлем	үлемнәр
Прит.	үлемнең	үлемнәрнең
Д.	үлемгә	үлемнәргә
В.	үлемне	үлемнәрне
М.	үлемдә	үлемнәрдә
Исх.	үлемнән	үлемнәрдән

	Принадлежность
лицо	ед. ч.	мн. ч.
1-е	үлемем	үлемебез
2-е	үлемең	үлемегез
3-е	үлеме	үлемнәре

1.
смерть, кончина книжн.
◊смертный, мёртвый
- кешенең үлеме — смерть (кончина) человека
- фаҗигале үлем — трагическая смерть
2.
перен.смерть, конец, гибель; чуть не погибнуть
- җәмгыять үлеме — гибель общества
- үлем авызыннан тартып алу — вырвать из лап смерти
- үлем аклыгы — смертельная бледность
- үлем алдындагы — предсмертный
- үлем белән тартышу (якалашу) — быть между жизнью и смертью
- үлем газабы — педсмертная агония
- үлем җәзасы — смертная казнь
- үлем исереклеге — помутнение сознания (перед смертью)
- үлем йокысы белән йоклау — спать мёртвым сном
- үлем сәгате сугу — наступление смертного часа
- үлем түшәге — смертный одр
- үлем хәлендә — при смерти
- үлемгә бару — идти на смерть
- үлемгә китерә торган — смертоносный
- үлемнән калу — едва избежать смерти
- үлем түшәгендә (бусагасында, якасында) яту (тору) — быть (или лежать) при смерти