проболтаться

I
сов.разг.
  1. 1.
    (проговориться)[ялгыш] сөйләп ташлау (бирү), әйтеп салу, телдән ычкындыру
    • обещал молчать, а сам проболтался — әйтмәскә вәгъдә итте, ә үзе сөйләп ташлаган
  2. 2.
    эшсез, эшләмичә, шактый вакытны бушка уздыру
    • проболтаться на улице до вечера — кичкә кадәр урамда йөрү
II
сов.
йөрү
  • проболтаться без дела — эшсез йөрү